Rogalin

Dęby Rogalińskie to najlepsza miejscówka fotograficzna na polskich nizinach. I prawdopodobnie najciekawsza w Europie, gdzie głównym motywem są drzewa. Ma większy potencjał niż słynna aleja Dark Hedges w Irlandii Północnej. I większy niż mglisty las Fanal na Maderze (jeszcze do niedawna można było postawić między nimi znak równości, ale na przełomie 2025 i 2026 r. dostęp do Fanal został drastycznie ograniczony).

Przyrodniczo ujmując, jest to największe w Europie skupisko kilkusetletnich dębów szypułkowych – rośnie ich tu niemal dwa tysiące. Wszystkie o obwodzie pnia powyżej 2 m objęto ochroną, ale niektóre znacznie przekraczają te rozmiary: największe liczą sobie nawet 9 m obwodu. Mówiąc „Dęby Rogalińskie” większość osób myśli o słynnych Lechu, Czechu i Rusie, czyli trzech dębach w parku przy pałacu w Rogalinie (swoją drogą wartym odwiedzenia, również przez fotografów). Przyrodniczo i krajoznawczo są one bezcenne – Rus to najstarszy dąb w Polsce: wykiełkował ponad 800 lat temu, czyli „pamięta” czasy, kiedy do naszego kraju sprowadzono Krzyżaków.

Fotograficznie jednak znacznie ciekawsze są dęby rosnące poniżej parku, na rozległych łęgach nadwarciańskich. Łęgi to wilgotne łąki, cyklicznie zalewane przez wody powodziowe, przez co nie można ich (na szczęście) przekształcić w pola uprawne. Dla fotografów najcenniejsze są drzewa stojące samotnie albo w rzadkich skupiskach, co pozwala skomponować atrakcyjne kadry na tle nieba. Dlatego tych fotogenicznych jest jedynie kilkadziesiąt, a takich „hitowych” co najwyżej kilkanaście. Niektóre już obumarły i sterczą z fantastycznie poskręcanymi konarami, inne żyją i mają się dobrze.

Każda pora roku jest dobra na fotografowanie. Trzeba tylko sprawdzić, czy łąki nie zostały zalane (zwykle wczesną wiosną). Co ciekawe, latem największe wrażenie robią dęby obumarłe – pozostałe mają liście zasłaniające strukturę konarów. Po sezonie wegetacyjnym nie ma tego problemu: liście leżą na ziemi.

No i – last but not least – trzeba wspomnieć o dwóch wielkich atutach Dębów Rogalińskich: są zawsze dostępne i prawie nigdy nikogo tu nie ma. Istnieje duża szansa, że będziemy mieli to wspaniałe miejsce tylko dla siebie.