Malta

W powszechnej świadomości Malta funkcjonuje jako naturalny cel wakacyjnych wyjazdów Europejczyków: wyspiarski kraj gdzieś na Morzu Śródziemnym, ciepło (leży dalej na południe niż Tunis i Algier!), plaże, dobre jedzenie i tak dalej. W środowisku fotografów krajobrazu nie jest jednak postrzegana jako popularny kierunek, a prawdopodobieństwo spotkania tu pięcionogiego osobnika (z dwiema nogami własnymi i trzema od statywu), pochylonego nad swoim drogocennym sprzętem, jest bardzo małe. Tym lepiej dla nas: istnieje duża szansa, że tutejsze plenery (a zapewniamy, że są one wspaniałe) będziemy mieli tylko do własnej dyspozycji – przynajmniej te mniej znane turystom. No więc co tu się fotografuje i dlaczego jest to takie ciekawe?

• Przede wszystkim WYBRZEŻA. W większości dzikie i trudno dostępne, a przez to atrakcyjne wizualnie. Są tu wysokie klify o zaskakującym zabarwieniu (np. czerwonawe albo żółto-czarne), łuki skalne, ukryte przed światem zatoczki, czy sterczące z wody wysepki. Szturmujące to wszystko wody Morza Śródziemnego tworzą niesamowity kontrast, a kontrasty zawsze dobrze wychodzą na zdjęciach. Jeśli ktoś lubi fotografowanie wody z długim czasem naświetlania lub, przeciwnie, zamrażanie efektownych rozbryzgów na bardzo krótkich czasach, będzie tu przeszczęśliwy.

• Solniska. To w zasadzie część poprzedniego punktu, jako że ulokowane są na wybrzeżach. Wykute w skałach baseniki do pozyskiwania soli mają bardzo różnorodne kształty i kapitalnie nadają się na pierwszy plan, szczególnie o wschodzie i zachodzie słońca.

• Architektura. Stolica Malty, Valletta, to jedno z najbardziej naszpikowanych zabytkami miast na świecie, a tutejsze zaułki i kolorowe balkony można fotografować godzinami. Jest też wspaniale położone, na pagórkowatym półwyspie, z widokami na naturalny Wielki Port i jednorodną, częściowo obronną zabudowę po jego drugiej stronie. Więcej spokoju jest w zabytkowych miasteczkach Mdina i Rabat.

• Kolorowe łodzie. Specjalizuje się w nich głównie miejscowość Marsaxlokk na wschodnim wybrzeżu Malty.

• Kwiaty. Wiosną prowincjonalna Malta to jedna wielka łąka, a kwiaty kwitną też bezpośrednio nad klifami. Takiej okazji trudno się oprzeć…

Dwie główne wyspy kraju to Malta i Gozo. Ta pierwsza ma dwa oblicza: część północno-wschodnia jest silnie zurbanizowana, a północna to w dużej mierze hotele i ośrodki wypoczynkowe. Najciekawsze wybrzeża są na południu, gdzie wznoszą się najwyższe klify w kraju (w porywach przekraczają 250 m, czyli więcej niż słynne Klify Moheru w Irlandii). Gozo ma zupełnie inny charakter: to głównie przyroda i wioski na wysokich wzgórzach. Wybrzeża są tu tak ciekawe, że najlepiej byłoby obejść wyspę pieszo dookoła (na szczęście wiele miejsc jest dostępnych dla zmotoryzowanych).

Najlepszy termin na odwiedzenia Malty to wiosna: druga połowa marca i kwiecień. Wtedy kwitną wyżej wspomniane kwiaty, nie ma tłumów turystów (dzięki czemu łatwiej o tani przelot), nie grożą też upały. Niekiedy bywa wręcz chłodno, szczególnie kiedy wieje przenikliwy wiatr.

Na koniec kilka słów o niebezpieczeństwach. Skały na maltańskich wybrzeżach są bardzo kruche, o czym może świadczyć choćby zawalenie się słynnego Azure Window w 2017 r. Za żadne skarby nie należy podchodzić do krawędzi klifu, niezależnie jak piękny kadr mielibyśmy utracić. Żadne zdjęcie nie jest warte ryzykowania życia. Szczególnie niebezpiecznie jest podczas wiatru. Druga uwaga to tutejsze drogi: są wąskie i kręte, a ruch jest lewostronny. Dlatego zawsze trzeba wynajmować samochód z pełnym ubezpieczeniem, likwidującym udział własny w szkodzie do zera (albo pozostać przy transporcie publicznym, niestety bardziej czasochłonnym i trudnym logistycznie).